Gudmundur, tutaj!
Złapaliśmy coś w siatkę.
Co to, do diabła?
Znaleźliśmy zwłoki.
Myślisz, że poćwiartowano go na promie?
Tych pchnięć dokonano nożem średniego rozmiaru.
Możliwe, że kuchennym. Wtdy ciąłby wzdłuż szyi.
Niełatwe zadanie. Polała się krew.
Nie przeszukacie statku.
- Co ma pan na myśli? - Potrzebujesz nakazu sądu.
Duńskiego.
Wylecimy w ciągu godziny.
Zajmiemy się tym.
Chyba mam podejrzanego.
Jonas Malakauskas. Litwin.
Podejrzany o udział w przestępczości zorganizowanej.
Kompletny chaos.
Dobra robota.
Ładujcie rzeczy do auta. Nigdzie się nie wybieramy.
Zatrzymaj się!
Natychmiast!
Stój!
Andri, złapię go!
- Asgeir? - Tak?
Zawiozę go. Jedź moim autem.
- A co z camperem? - Przecież nie odjedzie.
Nie ma sprawy.
Jak widzicie, hotel jest w budowie.
>>> RebelSubTeam <<<
::PROJECT HAVEN::
Tłumaczenie: yotemka & Nazgul
Korekta: moniuska
.:: TRAPPED ::. Odcinek 2
Jesteśmy.
Zapraszam do środka.
Złapaliśmy go. Zostawił campera na wrzosowisku.
- Spotkamy się na miejscu. - Do zobaczenia.
- Już coś wiemy? - Złapaliśmy go.
Bardzo dobrze. Mogę jakoś pomóc?
Trzeba sprawdzić na liście, czy zaginął jakiś pasażer.
A jeśli zaginął, to może być nasz denat.
Przejrzę listę. Może na coś natrafię.
Asgeir, zrób listę tych, którzy zatrzymali się w hotelu.
Kiedy jechaliśmy miałem wrażenie, że kogoś tam rozpoznał.
Dobrze.
Jezu!
Co za nora.
- Asgeir? - Tak?
Chyba wybierał się do Akureyri.
Ktoś na liście gości przykuł twoją uwagę?
Nie.
Ale przyszedł Hrafn.
Po naszym spotkaniu sprawdziłem hotel i siłownię.
Tak?
Właśnie wróciłem z promu. Nigdzie go nie było.
- Dobry wieczór. - Witam.
Prowadziłem małe śledztwo.
Być może znalazłem zaginionego pasażera.
To Bjorn Weissman ze Szwajcarii.
- Przyniósł listę pasażerów. - Wciąż mam do tego dryg.
Gliną jest się do śmierci.
- Jest tu jeszcze mój kubek? - Wygląda na to, że ma rację.
Uważajcie na tę hołotę z promu.
Asgeir, ty się na tym znasz.
Andri, mogę się założyć, że śledztwo ma związek z prochami.
A tak między nami, uważasz, że to morderca?
Przecież wiesz, że nie mogę o tym mówić.
No jasne. Dam ci pracować.
W razie czego, nie wahaj się i dzwoń.
Dzięki.
Na razie.
Asgeir, musimy pogadać z pasażerami o tym Bjornie Weissmanie.
A co z tamtym?
Przesłuchamy go?
Nie.
Zrobią to ludzie z Reykjaviku.
Czyli tak: znaleźliśmy zwłoki i członka litewskiej mafii.
Sprawa wydaje się oczywista.
Technicy muszą zbadać campera.
Jeśli pogoda się poprawi, będziemy jutro rano.
No dobra. Dobrej nocy.
Możliwe, że złapali mordercę.
To... znakomite wieści.
Zauważyliście coś nietypowego?
Tak, jakiś dziwak fotografował martwego ptaka.
- Jak on się nazywa? - To była mewa.
Wleciała w okno i się zabiła.
- A dziwak zabrał ją do środka. - Do restauracji.
- I robił jej zdjęcia. - Martwej mewie?
Powiedział, że ładnie wyjdzie.
- Spotkaliście go jeszcze? - Nie.
Jestem prawie gotowy, żeby nadawać na żywo.
Obyśmy mieli połączenie. Wchodzę na halę.
Jesteśmy na hali. Powinniśmy mieć lepszy widok.
Widzimy, że mieszkańcy włożyli wiele wysiłku,
żeby podróżnym było wygodnie.
To się nazywa solidarność w trudnych chwilach.
Przez większość dnia drogi są nieprzejezdne.
- Sytuacja się unormowała? - Jest coraz gorzej.
Liczymy na poprawę pogody.
Mamy szczęście, że jest z nami szef policji.
Proszę bardzo. Jesteśmy na antenie.
Dobry wieczór.
Powie pan, jaki policja obierze kierunek śledztwa?
Nie.
Czy technicy z Reykjaviku są już na miejscu?
Dochodzenie jest w dobrych rękach.
Fridrik, będziemy informować o postępach w śledztwie.
Przejdźmy do dalszych wiadomości.
Dziękuję.
Dobrze poszło.
Zapraszamy po zupę.
- Tatusiu? - Tak?
Mamusia znowu z nami zamieszka?
Nie, słonko. Nie wydaje mi się.
Sigvaldi też może z nami mieszkać.
Nie zamęczaj się tym.
Śpij już.
Dobranoc.
Dania przesłała nakaz rewizji.
Prom jest uziemiony na trzy dni.
Ty, laluniu!
- To dobre wieści. - Chodź mi possij!
- Wszystko tam w porządku? - Chce zwrócić na siebie uwagę.
Nie wypuszczaj go pod żadnym pozorem.
Nie mam zamiaru. Do jutra. Na razie.
Muszę do kibla.
Jebana menda.
Lej do butelki.
Muszę się wysrać!
Nie chce mi się szczać. Muszę się wysrać.
Dzień 2 7 lutego; Sobota
- Kapitanie? - Tak?
Duński nakaz sądowy.
Przez trzy dni statek zostanie w porcie.
Jeśli zajdzie potrzeba, wydłużymy okres.
Proszę niczego nie dotykać do czasu przyjazdu techników.
Ludzie czuli się w potrzasku. Zaczęliśmy odchodzić od zmysłów.
Gówno prawda. Chciał pan, żeby Litwin uciekł.
- Nie powiodło mu się. - Nie wiem, o czym mówisz.
To samo powiedział.
- Załoga na statku? - Niektórzy są w mieście.
Kto?
Nazywa się Hjortur...
Hjortur Stefansson tu pracuje?
Jak długo zostaniesz?
Jeszcze nie wiem.
Jeśli zostaniesz na dłużej, powinieneś dołożyć do rachunków.
Hjortur jest trudnym pracownikiem?
- Był wrzodem na dupie. - Jak długo tu pracuje?
Nająłem go na próbę, tylko na czas wycieczki.
I powiedziałem, że ma nie wracać.
- Zaczepiał pasażerów. - Kogoś w szczególności?
Tak, Szwajcara. Pobił się z nim.
Jak ten Szwajcar wyglądał?
Chyba w moim wieku, ale ubierał się młodzieżowo.
Chudzielec. Czapka z daszkiem na głowie.
Hjortur miał rację. Był skończonym dupkiem.
- Jest Hjortur? - Wyszedł.
Muszę z nim porozmawiać.
To może my pogadamy?
Jasne.
Nie pogodził się z jej utratą.
- Wiesz, gdzie jest? - Nie.
Nawet nie znam jego numeru.
Pewnie się boi, że nie dam mu spokoju.
Myślisz, że wzniecił ogień?
Sam na pewno nie powstał.
Byli pijani. I na dodatek palili.
Naturalnie, chcę mu wierzyć.
W końcu to mój syn.
Ale naprawdę nie wiem.
Twój teść nie był zadowolony, że kręci się koło jego córki.
Cokolwiek to znaczyło.
Ile lat mają córki?
- Osiem i dwanaście. - Dwanaście?
Będziesz musiał na nią uważać.
Dzieci szybko dorastają.
Hjortur był agresywny wobec ciebie lub innych?
Czemu chcesz z nim porozmawiać?
Ktoś się chyba włamał.
Gdzie będzie kancelaria?
W piwnicy. Jest tam osobne wejście.
Co?
- Słyszałeś? - Tak.
Co to było?
Dobry Boże.
- Kiedy wróciłeś? - Wczoraj.
- Witaj w domu. - Dzięki.
Daj mi zwykłe baterie AA.
Pomóc ci w czymś?
- Nic ci nie jest? - Nie.
Powiedziały coś?
Dopiero je przywiozłam. Jeszcze jedzą.
Mam na imię Andri. Jestem szefem policji.
Mówicie po angielsku?
On was tu przywiózł?
Tak.
Hinrika z wami porozmawia w moim gabinecie.
Spisz ich zeznanie. Ale najpierw niech zjedzą.
W takich okolicznościach dasz radę załatwić kartę pobytu.
Jak na dłoni widać, że to handel ludźmi.
Ten mężczyzna ma związek z morderstwem?
- Nie mam pojęcia. - Masz jakiś inny trop?
Porozmawiam z Hjorturem.
- Jest w mieście? - Tak.
- Mam powiedzieć tacie? - Rób, jak uważasz.
Porozmawiam z Hjorturem. Może coś z tego wyniknie.
Trausti będzie niepocieszony, że utknął w Reykjaviku.
Wyobraź to sobie.
Nie tylko on. Cały wydział śledczy.
Remont domu idzie powoli.
Ty miałeś to zrobić, żeby potem sprzedać dom.
Tak...
Jeszcze nie podjęliśmy decyzji.
Dziewczynki zamieszkają ze mną. Tak ustaliliśmy, Andri.
Nie możesz tak wyskakiwać z nowym facetem i stawiać ultimatum.
- Nie stawiam. - Jasne.
Później o tym porozmawiamy.
- Andri. - Później!
Muszę zrobić wam zdjęcie.
A więc ty jesteś Joy, a ty Nishadi.
Nishadi, ile masz lat?
Moja siostra ma 13 lat.
Macie więcej siniaków?
Twoja siostra też je ma?
Czemu was związał?
By ćwiczyć.
Dziękuję.
Powiedz mi, Joy, dlaczego uciekłyście z Nigerii?
Do kogo w Akureyri je przywiozłeś?
Kogoś, kto je zwiąże i będzie bił?
Jedna z nich ma tylko 13 lat.
To nie jest oficjalne przesłuchanie.
Hinriko!
- Zerżnę cię, maleńka. - Hinriko!
Nie wypytuj go przed oficjalnym przesłuchaniem.
Jesteś nikim. Odejdź.
Wiecie już, kogo to wyłowiłem z fiordu?
- Jeszcze nie, przykro mi. - Taka rzecz nie zdarza się codziennie.
To prawda.
Ale tamci to na pewno trochę dziś połowili.
Dziękujemy za przybycie.
Nie mogliśmy przełożyć, gdy żandarmeria tu jest.
Myślałbyś, że czegoś się już nauczyli.
Kryzys ekonomiczny i cała reszta.
Muszę porozmawiać z Sigurdurem.
Pewnie.
- Witam. - Dzień dobry.
- Znaleźliście coś na promie? - Jeszcze nie.
Powiadomcie mnie, jeśli na coś traficie.
Andri, słyszałem, że zatrzymałeś campera.
Jakiś przemytnik? Znaleźliście coś?
- Andri. - Tu Aevar.
Cześć, Aevarze.
- Jak się miewasz? - Całkiem nieźle.
Nikt z Reykjaviku nie da rady tu przybyć.
Wierzę, że sobie z tym poradzisz, póki Trausti z ekipą się nie zjawi.
No cóż, taki jest plan.
- Litwin przemówił? - Nie, ale miał ze sobą bagaż.
Pasażerki na gapę, siostry.
- Młodsza ma 13 lat. - Handel ludźmi?
Najwyraźniej tak.
Niech mnie licho.
To nie wygląda dobrze.
Pewnie to ta cholerna mafia.
Myślisz, że ma to związek ze znalezionym ciałem?
- Zobaczę, co uda nam się znaleźć na promie. - Prawda.
Ale pamiętaj, że to dochodzenie Traustiego.
Wiem, pamiętam.
Chcę to zamknąć spokojnie.
- Tak. - Zbyt dobrze was znam.
Dobra. Coś jeszcze?
Chciałem tylko usłyszeć twój głos po tych wszystkich latach.
Ciebie też miło było usłyszeć.
- Muszę kończyć. - Pamiętaj...
- chodzi tylko o współpracę. - Wiem. To do usłyszenia.
To będzie prawdziwy światowy port,
jak wasz burmistrz raczył wcześniej pięknie go nazwać.
Z przyjemnością ogłaszam państwu,
że nasi chińscy przyjaciele są gotowi negocjować opcje
jakiejkolwiek własności...
A co to znaczy "opcje"?
To oznacza, że będą mieli prawo pierwokupu ziemi,
którą będą chcieli wykorzystać, kiedy zaczniemy budowę.
- A kiedy to się stanie? - Myślę...
Nie sprecyzowaliśmy jeszcze daty...
plan jednak jest taki, by konsorcjum w mieście kupiło całą ziemię
i prowadziło negocjacje z Chińczykami.
Chińczycy będą kupować ziemię czy nie?
- Tato, konsorcjum kupi ziemię. - To prawda.
Chińska gospodarka jest najszybciej rosnącą na świecie.
Stany Zjednoczone nie są już taką potęgą, jak dawniej.
To Chiny są przyszłością.
A ten port będzie naszymi Chinami!
Myślę, że wszyscy tu zgromadzeni rozpoznają bieg wydarzeń.
Już kiedyś to było.
W 2008 obiecywano nam niezmierzone bogactwa.
Mam nadzieję, że wciąż pamiętamy, dokąd nas to zawiodło.
W 2008 r. było inaczej.
Wszystko obracało się wokół banków, nieustannie pożyczających pieniądze,
których tak naprawdę nie miały.
To tutaj jest jednak rzeczywistą okazją biznesową.
Korzyści, jakie będą płynęły do naszej społeczności, jeśli...
Nie "jeśli", lecz kiedy rozpoczniemy budowę.
Jeśli to ma się urzeczywistnić, musimy się zjednoczyć.
Całe miasto musi się trzymać razem, w przeciwnym wypadku...
jakaś inna społeczność,
będąca bardziej zjednoczoną, zainteresuje się tym i nas wysiuda.
Kiedy mówię o jedności,
mam na myśli to, że ten port
nie zostanie zbudowany, jeśli ziemie, rozrzucone tu i ówdzie,
staną na drodze.
Mówisz, że wszyscy mamy sprzedać ziemię?
Tak, tatku.
Jeden człowiek może zrujnować wszystko.
Rozumiem.
Zgłaszam się, by być tym człowiekiem.
Tato...
Jest zimno, musicie być zmarznięte.
Mąż jest pod prysznicem.
Gdy skończy, możecie też skorzystać.
Ładnie tu pachnie.
Tak, gotuje gulasz.
No, dobrze.
Przyniosę wam jakieś ciuchy. Moje oczywiście.
- Hinriko! - Jestem tutaj.
- Mamy gości. - Z promu? - Tak.
Spędzą z nami kilka dni.
Daj im coś zjeść, ja muszę spotkać się z Andrim w hali sportowej.
Pokażę wam wasz pokój, chodźcie.
Przyprowadź go tu.
Agnes, będę dziś pilnować Maggiego.
- Może bawić się zabawkami Perli? - Oczywiście.
- Wszystko dobrze, kochana? - Tak.
Tato, nie jestem pewna, ale istnieje możliwość, że...
Andri sądzi, że Hjortur mógł mieć związek z morderstwem.
Jest w mieście?
Nie wyciągajmy pochopnych wniosków. Czułam, że powinieneś wiedzieć.
Mówicie o Hjorturze?
Mówiłam tacie, że Andri sądzi, że może być zamieszany w morderstwo.
- Co to za Hjortur? - Co to znaczy zamieszany?
Jak na razie nie znaczy nic.
Skoro tak mówił, to musi coś znaczyć.
Andri chce, byśmy wiedzieli, że istnieje możliwość...
Lepiej być przygotowanym.
"Przygotowanym"? A na co, jeśli można wiedzieć?
Nigdy nie opuścił tego domu.
Może o nim nie mówimy,
ale to nie znaczy, że wciąż nie jest częścią naszego życia.
Myślisz, że to coś zmieni?
Nie jestem pewna.
Chciałam tylko, abyś wiedział.
- Tak, słucham? - Halo,
otrzymałem wiadomości z Interpolu na temat Hjortura.
Obserwowali go, bo miał odsiadkę za udział w podpaleniu w firmie rybnej.
Według nich był w Hiszpanii.
Spytałem Litwina, ale twierdzi, że nigdy go nie widział.
Albo tak tylko mówi.
Hjortur wsiadł na prom w Kopenhadze,
Litwin również.
Nie mam nic na Bjorna Weissmana.
- Co się dzieje? - Moment.
- Będę dalej szukał. - Pogadamy potem.
- Będziemy potrzebować więcej misek. - Dobra, do usłyszenia.
Tylko nie plastikowy szajs. Zadzwoń do hotelu.
Witam panią.
Nie widziała pani Hjortura Stefanssona?
Jest w mieście?
Przypłynął promem, może być w kontakcie z pasażerami.
Jest zamieszany w morderstwo?
Nie, chcę z nim tylko porozmawiać.
Nie widziałam go.
- Może kawy? - Poproszę.
- Pogoda odegrała rolę we wczorajszym... - Ej, muszę do kibla.
odkryciu ciała w fiordzie.
Policja z Reykjaviku nie była w stanie dostać się na miejsce...
dlatego śledztwo prowadzi lokalna policja.
- Ratownicy użyli skuterów śnieżnych... - Przez cały dzień dostałem tylko butelkę.
ale nie byli w stanie...
To są prawa człowieka!
Odwróć się, ręce za plecy.
Nie mogę iść do kibla z rękami na plecach.
Chyba że chcesz mi pomagać?
Dobra, ręce z przodu.
Stój w miejscu.
Nikt nie zauważył sióstr na promie.
Nie jest ci zimno?
Musimy sprawdzić udział Hjortura.
Według mojego teścia Hjortur zawsze będzie potworem.
- Wierzysz w to? - Naprawdę nie wiem.
Mógł się takim stać, choć wcześniej był inny.
Przestań!
Co tu się dzieje?
Kochana Perlo, Maggi przyszedł się z tobą pobawić.
Dobra, zuchu. Postaram się szybko wrócić.
Kolacja będzie niedługo gotowa.
Co się stało w centrum sportowym?
- Dużo tam ludzi. - Tak, widziałam w wiadomościach.
Hrafn prosił, bym przyszła i mu trochę pomogła.
- Co za koszmar! - Nie do wiary.
Czekaj, nie umiesz budować z klocków?
Może nie masz żadnych zabawek?
Tata da mi czerwony wóz strażacki.
- Jaki tata? - Mój tata.
Dzwonił do mnie i powiedział, że da mi czerwone strażackie auto.
A mój tata mnie bardzo kocha i daje mi różne zabawki,
a nie tylko głupie auta strażackie.
I nazywa się to wóz gaśniczy, a nie wóz strażacki.
Nie masz taty.
Mogę?
Pewnie.
Nie boisz się o...?
Mój Boże!
- Co to? - Nic.
Co tam porabiacie?
Zobaczyłam coś na Twitterze.
Chyba powinnaś to zobaczyć.
Idź to zmyć.
I powiedz siostrze, że kolacja gotowa.
- Mogę? - Obrzydlistwo.
Mój Boże..
Perlo, czas na kolację.
Co się stało?
Johanna znalazła w Internecie zdjęcia zwłok.
Ktoś umieścił je na Twitterze na anonimowym koncie.
Opublikowano je niedawno.
Zrobiono je chyba w wędzarni.
- Posłałam ci link. - Sprawdzę to, do usłyszenia.
Tu Asgeir, zostaw wiadomość, a ja oddzwonię.
Zadzwoń do mnie jak najszybciej!
Niech to szlag!
Musimy znaleźć Maggiego, pośpiesz się!
- Widzieliście dzieci? - Myślałam, że są na dole.
Nie, przed chwilą sprawdzałam.
- Widziałaś dziewczynki? - Nie.
Dziewczynki!
Maggi! Gdzie jesteś?
Wy sprawdźcie ulicę, ja pójdę w tamtą stronę.
- Thorhildur! - Perlo!
Wszyscy udostępniają te zdjęcia.
Ktoś się włamał.
Cholera jasna!
Dzieci!
Co tu się dzieje?
Andri, dziewczynki zniknęły.
- Co? - Wyszły i nie mogę ich znaleźć.
Musisz przyjechać i mi pomóc, pogoda zwariowała, nic nie widzę.
Już jadę.
Nie mam już sił, chcę wracać do domu!
Musimy go znaleźć!
Ja chcę do domu!
Musimy znaleźć Maggiego.
- Musimy! - Nie!
Tłumaczenie: yotemka i Nazgul Korekta: moniuska
facebook.com/RebelSubTeam facebook.com/ProHaven